آی واژه

( اَ) [ ع. اداء ] ۱- (مص م.) به جا آوردن، پرداختن دینی که بر شخص فرض و لازم است. ۲- (اِ.) ناز، کرشمه. ۳- رمز، اشاره. ۴- (عا.) حرکات مسخره و بیهوده. ۵- تقلید.

( اَ) [ ع. اداء ]

۱- (مص م.) به جا آوردن، پرداختن دینی که بر شخص فرض و لازم است.

۲- (اِ.) ناز، کرشمه.

۳- رمز، اشاره.

۴- (عا.) حرکات مسخره و بیهوده.

۵- تقلید.

اصول (~. اُ) (اِمر.) ناز و کرشمه، نمودن کراهت و جز آن.

(اسم مصدر) [عربی: اداء]
[adā]
۱. به‌جا آوردن؛ گزاردن؛ انجام دادن؛ ادای فریضه.
۲. پرداختن: ادای دِین.
۳. بیان کردن: ادای تلفظ صحیح.
۴. ناز؛ کرشمه؛ غمزه؛ عشوه.
۵. تقلید و حالتی ساختگی برای جلب توجه.
۶. (صفت) [مقابلِ قضا] (فقه) ویژگی عبادتی که در وقت مناسب خود انجام شود.
⟨ ادا درآوردن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] تقلید کردن حرکات کسی از روی مسخرگی و استهزا.
⟨ ادای دِین: پس دادن دینی که بر عهدۀ شخص است.
⟨ ادای شهادت: گواهی دادن.

[اَ] (از ع، اِ) در تداول فارسی، غمزه. عشوه. ناز. بشک. خوبی حرکات معشوق. (غیاث اللغات): خوش ادا. || رمز. اشاره. (غیاث اللغات) :
هرچه در خاطر عاشق گذرد میدانی
خوش ادایاب و ادافهم و ادادان شده ای.
صائب.
|| حالتی چون خشم و کراهت بتصنع.
- امثال: آدم گدا اینهمه ادا! گاهی به ادا گاهی به اصول، گاهی به خدا گاهی به رسول.
|| آواز. (غیاث اللغات).
- ادا درآوردن؛ بتصنع حالتی چون خشم و کراهت و مانند آن نمودن.
-ادای کسی را درآوردن؛ او را بازخمانیدن. بازخمانیدن او. شکلک ساختن بر کسی. لوچانیدن او را. والوچانیدن او را. تقلید کردن کسی را به استهزاء.

[اَ] (اِخ) کنت نشینی در جنوب غربی ایداهو و نهر سباک آنرا از اوریفون جدا کند. مساحت آن در حدود 2800 میل مربع و سکنهء آن در حدود 3000 تن است. بزرگترین شغل اهالی استخراج معادن است و شهر بوازی قصبهء این ناحیت است. (ضمیمهء معجم البلدان).

[اِ] (اِخ)(1) جزیره ای واقع در شمال اسقوجیا بطول 10 هزار گز و عرض 4 هزار گز. اراضی آن کوهستانی است و چراگاهها و چند بندر دارد. (قاموس الاعلام).
(1) - Eda.

[اُ] (اِخ) از ولاه معاصر اردشیر، از خانوادهء آمادونی، داماد خانوادهء سلگونی و پدرخواندهء خسرودخت. دختر خسرو. اردشیر همهء ولاه به استثنای ادا را مطیع خود ساخت و اُدا در کوه آنی پنهان شد. رجوع به ایران باستان ص2607 شود.

[اَدْ دا] (اِخ) نهریست در لومباردیا که از کوه امبرالی در قلتلینه خارج شود و بدریاچهء کومو و غیر آن ریزد. طول مجرای آن 240 هزار گز و معدل عرض آن از 60 تا 70 گز است و در مسیر خود پاره های زر بسیار حمل کند و در آن ماهی بسیار است. (ضمیمهء معجم البلدان).

ادا[ع - ا] (ئەدا - eda)ناز، غەمزە، لاسایی کردنەوە.

ادا
(ع)
(مص‌م): دانەوە، قەره‏بووکردنەوە،
(مص‌م): ئەنجامدان، بەجێگەیاندن، به‌جێ‌‌هێنان، جێئانین، جێبه‌جێ کردن، کردن(اداء نماز: وێژکردن)،
(مص‌م): ئان‌وئوون، ئاین‏وئۆین، ئەداوەکردن، باسی، باسیکرن، تیتاڵ، چەنایێ، دتەر، دمەلاسکە، دمەلاسکێ، دووپاتکردنەوە، دەستخان، دەمەلاسکانێ، دەمەلاسکە، زارزارک، زارڤە، زارڤەکرن، زهەرووین، ژێگرتن، سوویار، که‌‏پوون، کەڵابوون، گێراڤ، لاسا، لاساکردنەوە، لاساویی، لاسایی، لاسایی‎کردنەوە، نازلەسەرکردن، هەوای، یەنگۆ کەردەی، یەنگێ،
نازوکرشمه (ص): ئەدا، شێوە، لارو لەنجە، لەنجە، لەنجەولار، ناز، نازوئەدا، نازونووز، نازونیمناز،

دته‌ر

اَدّا
اَدّا:(اَ دْ - دْ ا ) بْرات یا کہ گْوھار ءَ پہ دوستی گْوش اَنت گیشتر پہ مسترین ءَ ءُ کمتر پہ کسترین ءَ گْوشگ بیت "دادا"دادا ھم گْوش اَنت - انچوش کہ یک لیب لچھّی ءِ تہ اِنت ~ ادّا پُلّکوں پونز ءَ دئے ~ دادا نالکوں گوش ءَ دَئے

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَدا/
اسم مصدر:
ادا
1. بجا آوردن، گزاردن. پرداختن، دادن. انجام کارها و حرکاتی همراه با (خودنمایی).
2. به جا آوردن، پرداختن دَینی که بر شخص فرض و لازم اسم مرکب:
3. ناز، کرشمه نمودن کراهت و جز آن. رمز، اشاره.
4. (عامیانه): حرکات مسخره و بیهوده. تقلید. واژه‌های مشتق شده: (ادا و اصول)، (ادا و اطفار)، (ادا و اطوار)، (ادا شدن)، (ادا کردن)، (ادا درآوردن)

انگلیسی: (gesture)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین