آی واژه

(اسم مصدر) [عربی: استعلاء] [قدیمی] [estelā] ۱. برتری. ۲. غلبه؛ چیرگی.

(اسم مصدر) [عربی: استعلاء] [قدیمی]
[estelā]
۱. برتری.
۲. غلبه؛ چیرگی.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِعلا/
اسم مصدر:
استعلا قدیم
1. برتری. (هفت حرف استعلا).
2. غلبه کردن، (غلبه).

فرهنگ بزرگ سخن

در فلسفه، استعلا مفهومی شامل فلسفه‌ها، سیستم‌ها و رویکردهایی است که ساختارهای بنیادی وجود را، نه به صورت هستی‌شناسی (نظریه هستی)، بلکه به عنوان چارچوب ظهور و اعتبار دانش وجود توصیف می‌کند.