استعصام
معنی
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- چنگ زدن.
۲- پناه آوردن.
جست و جوی دقیق
استعصام
فرهنگ معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- چنگ زدن.
۲- پناه آوردن.
۱- چنگ زدن.
۲- پناه آوردن.
استعصام
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[estesām] متوسل شدن؛ پناه بردن.
[estesām] متوسل شدن؛ پناه بردن.
استعصام
فرهنگ دهخدا
[اِ تِ] (ع مص) چنگ درزدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). دست زدن سوار از خوف بر آنچه جهت گرفتن سازند. (منتهی الارب). دست در چیزی زدن از خوف افتادن. || طلب عصمت کردن. || بازداشتن. (منتهی الارب). || بازایستادن. (زوزنی). واایستادن. واایستیدن. (تاج المصادر بیهقی).
استعصام
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
استعصام[ع - مص - ل] (ئیستیئسام - isti’sam)پەنا، داواکردنی پەنایەک.
استعصام
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
استعصام
(ع/مصم)پەنابردنهبەر، دەستبەشتێکەوەگرتن بۆخۆپاراستن، هانابۆبردن،
(ع/مصم)پەنابردنهبەر، دەستبەشتێکەوەگرتن بۆخۆپاراستن، هانابۆبردن،
استعصام
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستعصام/
اسم مصدر:
استعصام قدیم
1. چنگ زدن، توسل جستن. پناه بردن. ولژههای مشتق شده: (استعصام کردن)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اِستعصام/
اسم مصدر:
استعصام قدیم
1. چنگ زدن، توسل جستن. پناه بردن. ولژههای مشتق شده: (استعصام کردن)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین