آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- چنگ زدن. ۲- پناه آوردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)

۱- چنگ زدن.

۲- پناه آوردن.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[estesām] متوسل شدن؛ پناه بردن.

[اِ تِ] (ع مص) چنگ درزدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). دست زدن سوار از خوف بر آنچه جهت گرفتن سازند. (منتهی الارب). دست در چیزی زدن از خوف افتادن. || طلب عصمت کردن. || بازداشتن. (منتهی الارب). || بازایستادن. (زوزنی). واایستادن. واایستیدن. (تاج المصادر بیهقی).

استعصام[ع - مص - ل] (ئیستیئسام - isti’sam)پەنا، داواکردنی پەنایەک.

استعصام
(ع/مص‌م)پەنابردنه‌بەر، دەست‌بەشتێکەوەگرتن ‌‌بۆخۆپاراستن، هانابۆبردن،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستعصام/
اسم مصدر:
استعصام قدیم
1. چنگ زدن، توسل جستن. پناه بردن. ولژه‌های مشتق شده: (استعصام کردن)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین