آی واژه

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] [estezlāl] کسی را ذلیل پنداشتن؛ خوار و ناچیز شمردن؛ خوار کردن.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[estezlāl] کسی را ذلیل پنداشتن؛ خوار و ناچیز شمردن؛ خوار کردن.

[اِ تِ] (ع مص) خوار پنداشتن کسی را. (منتهی الارب). خوار کردن. (تاج المصادر بیهقی). خوار و ناچیز شمردن. اِکاره. اذلال. (زوزنی). خاضع کردن. خوار گرفتن کسی را : و چون همت پادشاهانهء او بر استذلال صعاب باغیان و استلانت رقاب یاغیان مصروف بود... (جهانگشای جوینی). || نرم گردانیدن. (منتهی الارب). رام کردن.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِذلال/
اسم مصدر:
استذلال قدیم
1. خوار شمردن، (توهین).
2. :از ترس اهانت و استذلال در خروش بر مقابله و مقاتله اتفاق کردند. «(جوینی)»

فرهنگ بزرگ سخن