آی واژه

اروا

معنی

(اسم مصدر) [عربی: ارواء] [قدیمی] [ervā] سیراب کردن.

فرهنگ عمید

(اسم مصدر) [عربی: ارواء] [قدیمی]
[ervā] سیراب کردن.

فرهنگ دهخدا

[اَرْ] (پهلوی، اِ) آله. آلوه. عقاب. (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج 1 ص 298).

فرهنگ دهخدا

[اَرْ] (اِخ) قریه ای از قرای مرو بدوفرسنگی آن. (انساب سمعانی ذیل اروانی). و در منتهی الارب اروی آمده است.

واژه‌نامه کاوه (فارسی به کردی)

اروا
(اَروا - ع/مص‌م)ئاودێری، پاراوکردن، تێراوکردن، داشتن،

گویش بلوچی

‏اَروا
اَروا:(اَرْ وا ) درمانے کہ سکّ زھر اِنت بلکیں "کرزاَروا"ءِ شیرگ اِنت