اروا
معنی
(اسم مصدر) [عربی: ارواء] [قدیمی]
[ervā] سیراب کردن.
جست و جوی دقیق
اروا
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی: ارواء] [قدیمی]
[ervā] سیراب کردن.
[ervā] سیراب کردن.
اروا
فرهنگ دهخدا
[اَرْ] (پهلوی، اِ) آله. آلوه. عقاب. (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج 1 ص 298).
اروا
فرهنگ دهخدا
[اَرْ] (اِخ) قریه ای از قرای مرو بدوفرسنگی آن. (انساب سمعانی ذیل اروانی). و در منتهی الارب اروی آمده است.
اروا
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اروا
(اَروا - ع/مصم)ئاودێری، پاراوکردن، تێراوکردن، داشتن،
(اَروا - ع/مصم)ئاودێری، پاراوکردن، تێراوکردن، داشتن،
اروا
گویش بلوچی
اَروا
اَروا:(اَرْ وا ) درمانے کہ سکّ زھر اِنت بلکیں "کرزاَروا"ءِ شیرگ اِنت
اَروا:(اَرْ وا ) درمانے کہ سکّ زھر اِنت بلکیں "کرزاَروا"ءِ شیرگ اِنت