آی واژه

(اسم مصدر) [عربی: ادعاء] [eddeā] ۱. گفتن سخنی که هنوز درستی یا نادرستی آن اثبات نشده است؛ مدعی شدن. ۲. (حقوق) اقامۀ دعوی. ۳. خودبینی؛ خودستایی.

(اسم مصدر) [عربی: ادعاء]
[eddeā]
۱. گفتن سخنی که هنوز درستی یا نادرستی آن اثبات نشده است؛ مدعی شدن.
۲. (حقوق) اقامۀ دعوی.
۳. خودبینی؛ خودستایی.

داوی؛ داویدن؛ داوش؛ داو

ادعا
(اِدِّعا -ع/مص‌ل)
(ا): ئیددیعا، ئیدعا، بانگەشە، خوازە، داوا، داواکاری، لاف،
(ا): ‏بژیان، پەژیر، پەڵاتە، تاسە، تەڵه‌‏ب، خواز، خوازگاری، خوازیاری، خواست، خواستە، خوایشت، داخاز، داخواز، داخوازی، دامواس، داوا، داواخواز، داواکاری، داوخواز، داخوازی، داوخواست، دۆز، گەرە، گەرەک، لاوە، واز، ‏واست، واستە، واشتەنە، واسەی، وستن، ‏ وەسە، وێ، ویست، هۆرگرتەی، هەڵگرتن،
ادّعاداشتن(مص‌ل): ئیدعا‌هەبوون، بانگەشەکر‌دن، بەخۆنازین، بەمافی خۆ زانین، خۆهەڵدان، خۆهەڵکێشان، داواکردن، داوا‌هەبوون، دداندن، شاتوشووت‌‌ کردن، لاف‌‌لێدان، هاشوهووش کردن،
(مص‌م): ئیددیعاکردن، داواکردن، ویستن،
(مص‌م): داوالەسەرکەسێک تۆمارکردن، ماف خواستن،
(مص‌م): داوای حەریف کردن، ڕکه‌بەر ویستن،
(مص‌م): باسی باب‌وباپیرانی خۆ کردن، باسی حەسڵ‌ونەسه‌بەی خۆ کردن، خۆناساندن،

ئیدعا,بانگه‌شه‌

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اِدِعا/
اسم مصدر:
ادعا حقوق
1. طلب چیزی از دیگری با توسل به مراجع قانونی. (دعوی) چیزی داشتن.
2. بیان کردن مطلبی که درستی یا نادرستی آن به اثبات نرسیده است.
3. غرور، خودستایی. واژه‌های مشتق شده: (ادعایی)، (ادعا نامه)، (ادعا شدن)، (ادعا کردن)، (ادعا داشتن)، (ادعای شرف)، (ادعای غبن)

ایتالیایی: (reclamo)
انگلیسی:(avow)

فرهنگ بزرگ سخن