آی واژه

( اِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) به اختصار سخن گفتن ؛ مبهم و نارسا گفتن. ۲- (اِ.) سخن خلاصه و مبهم.

( اِ) [ ع. ]

۱- (مص ل.) به اختصار سخن گفتن ؛ مبهم و نارسا گفتن.

۲- (اِ.) سخن خلاصه و مبهم.

(اسم، صفت) [عربی، جمعِ جَمَل] [قدیمی]
[ajmāl] = جَمَل

(اسم مصدر) [عربی]
[ejmāl]
۱. به‌کوتاهی سخن گفتن؛ گفتن مطلبی به‌اختصار.
۲. (اسم) خلاصه.
۳. [قدیمی] نیکی کردن در حق دیگران.

فشرده کردن؛ کوتاهی؛ کوتاه

[اِ] (ع مص) اجمال شحم؛ گداختن پیه را. بگداختن چربش. (منتهی الارب). || اجمال در طلب؛ آهستگی کردن در طلب و افراط نکردن. (منتهی الارب). || اجمال شی ء؛ گرد آوردن آن بعد از پراکندگی. (منتهی الارب) (تاج المصادر). || اجمال حساب؛ جمله کردن آن. (منتهی الارب). || اجمال کار؛ نیکو کردن صنیعه. نیکو کردن کار و بسیار کردن آن. (منتهی الارب). || بسیارشتر شدن مرد. (منتهی الارب). بسیارشتر شدن. (تاج المصادر). || خوبی کردن. (منتهی الارب) (تاج المصادر). || اجمال بدو معنی است: 1 - معرفت و شناختن که امور چندی را محتمل و شامل شود. 2 - سخن بطرز مبهم ادا کردن. (تعریفات). || ضد تفصیل.

[اَ] (ع اِ) جِ جمل. شتران نر : بر پشت افیال و اجمال به سرندیب برد. (ترجمهء تاریخ یمینی).

اجمال[ع - مص - م] (ئیجمال - icmal)کورتەو پوختەی مەبەست، خۆلاسەی کەلام.

اجمال
(اِجمال - ع/مص‌م)بەکورتی‎کوتن، پوختە، کورتبڕی، کورتبێژی، گوتنی بەناتەواوی‏و ناڕوونی،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِجمال/
اسم مصدر:
اجمال
1. خلاصه و مختصر سخن گفتن؛ خلاصه‌گویی. خلاصه و مختصر. سخن خلاصه و مهم. مقابل (تفصیل).
2. (قدیم): خوبی کردن، نیکی و احسان.
3. :تا توانی با دوست و دشمن راه (احسان) و اجمال می‌سپر. «(وراوینی)» واژه‌های مشتق شده: (اجمالا)، (اجمالی)، (بر اجمال)، (به اجمال)

انگلیسی: (synoptic)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:synoptic)