اتر
معنی
(اِ تِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته.
۲- نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست میآید.
۳- مادهای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.
هممعنا / پادمعنا
- اثیر، سیاله، مادهسیال
جست و جوی دقیق
اتر
فرهنگ معین
(اِ تِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته.
۲- نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست میآید.
۳- مادهای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.
۱- جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته.
۲- نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست میآید.
۳- مادهای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.
اتر
فرهنگ عمید
(اسم) [فرانسوی: éther] (شیمی)
[eter] مایعی فرّار، بیرنگ، و شدیداً قابل اشتعال که از ترکیب اسید با الکل حاصل میشود و به عنوان داروی بیهوشی به کار میرود.
[eter] مایعی فرّار، بیرنگ، و شدیداً قابل اشتعال که از ترکیب اسید با الکل حاصل میشود و به عنوان داروی بیهوشی به کار میرود.
اتر
فرهنگ دهخدا
[اَ تَ] (اِ) در تداول خانگی، فال بد.
-اتر زدن؛ فال بد زدن. شگون بد زدن. تشاؤم.
|| رشتهء دراز که بازیاران گاه ریاضت بر پای باز بندند تا آنگاه که خواهند بازگردانند.(1)
(1) - Creance. Filiere.
-اتر زدن؛ فال بد زدن. شگون بد زدن. تشاؤم.
|| رشتهء دراز که بازیاران گاه ریاضت بر پای باز بندند تا آنگاه که خواهند بازگردانند.(1)
(1) - Creance. Filiere.
اتر
فرهنگ دهخدا
[اِ تِ] (فرانسوی، اِ)(1) رجوع به اثیر شود.
(1) - Ether.
(1) - Ether.
اتر
واژهنامه آذری به فارسی
اثر
اتر
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فرانسوی
آوایش:
/اِتِر/
اسم:
اتر شیمی
1. ترکیبی (آلی) به صورت مایعی بیرنگ، فرّار، و شدیداً قابل اشتعال که به عنوان داروی بیهوشی در پزشکی بکار میرود.
2. جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته.
3. نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست میآید.
4. مادهای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.
انگليسی: (ether)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
فرانسوی
آوایش:
/اِتِر/
اسم:
اتر شیمی
1. ترکیبی (آلی) به صورت مایعی بیرنگ، فرّار، و شدیداً قابل اشتعال که به عنوان داروی بیهوشی در پزشکی بکار میرود.
2. جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته.
3. نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست میآید.
4. مادهای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.
انگليسی: (ether)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
اتر
دانشنامه آزاد ویکی پدیا
اتر نامی است که به دستهای از ترکیبات آلی که گروه اتری دارند گفته میشود. این گروه یک اکسیژن است که از دو سو به دو گروه آلکیل یا آریل پیوند دارد.