آی واژه

(اِ تِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته. ۲- نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست می‌آید. ۳- ماده‌ای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.

(اِ تِ) [ فر. ] (اِ.)

۱- جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته.

۲- نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست می‌آید.

۳- ماده‌ای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.

(اسم) [فرانسوی: éther] (شیمی)
[eter] مایعی فرّار، بی‌رنگ، و شدیداً قابل اشتعال که از ترکیب اسید با الکل حاصل می‌شود و به عنوان داروی بی‌هوشی به کار می‌رود.

[اَ تَ] (اِ) در تداول خانگی، فال بد.
-اتر زدن؛ فال بد زدن. شگون بد زدن. تشاؤم.
|| رشتهء دراز که بازیاران گاه ریاضت بر پای باز بندند تا آنگاه که خواهند بازگردانند.(1)
(1) - Creance. Filiere.

[اِ تِ] (فرانسوی، اِ)(1) رجوع به اثیر شود.
(1) - Ether.

اثر

ریشه لغت:
فرانسوی
آوایش:
/اِتِر/
اسم:
اتر شیمی
1. ترکیبی (آلی) به صورت مایعی بیرنگ، فرّار، و شدیداً قابل اشتعال که به عنوان داروی بیهوشی در پزشکی بکار می‌رود.
2. جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کره زمین را فراگرفته.
3. نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست می‌آید.
4. ماده‌ای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.

انگليسی: (ether)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

اتر نامی است که به دسته‌ای از ترکیبات آلی که گروه اتری دارند گفته می‌شود. این گروه یک اکسیژن است که از دو سو به دو گروه آلکیل یا آریل پیوند دارد.