اشعار پراکنده

خسرو گلسرخی

اشعار پراکنده

تا آفتابی دیگر ...

صبح ... (شاعر: سهراب صمصامی)

مرد خاکی

خواب یلدا ...

زخم سیاه

ای پریشانی ...

سروده های خفته ...

ملاقاتی

با این غرور بلندت ...

تو

پرنده ی خیس

پرنده و طناب ...

من شکستم در خود

سفر

در خیابان ...

خون لاله ها ...

هستی ...

روا مَدار ...

در سنگر ...

سرخ تر ، سرخ تر از بابک باش !

دشمن و خلق ...

نمایش ناتمام ...

تلخ ماندم ، تلخ ...

در دست های خالی ...

تکه ای از یک شعر

پاره ای از یک شعر

خسته تر از همیشه ...

تکه ای از یک شعر

فصل انفجار خاک ...

خفته در باران ...

شعر بی نام

کجاست سرخی فریادهای بابک خرّم ...؟

مرثیه ای برای گلگونه های کوچک ...

دو گانه ...

تساوی

ابریشم سیاه دو چشمت

سرود پیوستن

جنگلی ها ...

افزوده ای بر جنگلی ها

دامون ۱

دامون ۲

دامون ۳

دامون ۴

هیمه ...

لاله های شهر من ...

رهروان ...

تلاوت غم ...

در سبزهای سبز ...

سبز ...

شعری برای زخم ...

من ایرانی ام ...

خاکستر ...

قبل از اعدام ...

آوازهای پیکار ( منظومه )