پیام مشرق

بدون حضور و لطف تو، چشم گشودن و زندگی کردن در جهان هستی ممکن نیست؛ زیرا نه می‌توان بدون تو به هستی رسید و نه در عینِ دوری از تو، می‌توان حیات واقعی را تجربه کرد.

دل ما در این جهان جای دارد و در عین حال، کلِ جهان در دل ما گنجانده شده است. این پیوندِ متقابل به قدری پیچیده و عمیق است که نمی‌توان آن را با زبان شرح داد؛ پس بهتر است لب فرو ببندی و خاموش باشی.

نغمه‌ها و حرف‌های پریشان و غم‌بار من، دلِ یاران و همراهانم را به درد آورد؛ من از آن حقیقت و نغمه‌ای سخن می‌گویم که فراتر از توانِ گفتار است و به زبان نمی‌آید.

ای باد صبا، از این قطراتِ ناچیز و زودگذرِ شبنم که بر گل می‌نشیند چه کاری برمی‌آید؟ این مقدار آبِ اندک، هرگز نمی‌تواند آن آتشِ سوزانِ درونی و تپشِ بی‌قرارِ دلِ لاله را خاموش کند.

دل به حقیقتِ الهی ببند و از پادشاهان و قدرتمندانِ دنیا چیزی مخواه، چرا که سجده بر درگاهِ این دنیای فریبنده (که همچون بتکده است)، سودی برای تو نخواهد داشت.