پیام مشرق

من اسیرِ صورت و ظاهر نیستم و بتخانه‌ی تعلّقات دنیوی را در هم شکسته‌ام. من همچون سیلابی تند و سبک‌بال هستم که هیچ مانع و دیواری نمی‌تواند جلوِ حرکتِ مرا بگیرد و همه‌ی بندهای تعلق را از هم گسسته‌ام.

در گذشته، شک و تردیدهای بسیاری درباره‌ی وجود و ماهیتِ من وجود داشت و نمی‌دانستند که آیا من هستم یا نیستم؛ اما با ورود عشق به جانم، این حقیقت بر همگان آشکار شد که وجود و هستیِ واقعیِ من، همان عشق است.

من نه در بندِ دیر هستم و نه تنها در پیِ کعبه؛ بلکه در هر دو حال، نشانِ عاشقی بر دوش دارم. چه آنگاه که زنار بر میان می‌بندم و چه آنگاه که تسبیح به دست می‌گیرم، در حقیقت در حالِ نیایش و ابراز نیاز به درگاهِ معشوقم.

سرمایه‌ی اصلی من که همان دردِ عشقِ توست، به دستِ هیچ‌کس قابل غارت‌شدن نیست. من اشکی را که از عمقِ دلم برمی‌خیزد، به عنوانِ نشان و گنجینه‌ی عشقِ تو، در چشمانم محفوظ نگاه داشته‌ام.

من در گفتار و کلامم عاقل و فرزانه‌ام، اما در رفتار و عمل مانند دیوانگانِ عشق عمل می‌کنم. به دلیلِ مستی از شرابِ شوقِ تو، من همزمان هم هشیارم و هم مستم.