ارمغان حجاز
دلی چون صحبت گل می پذیرد
اقبال لاهوری
دلی چون صحبت گل می پذیرد
همان دم لذت خوابش بگیرد
شود بیدار چون «من»فریند
چو «من» محکوم تن گردد بمیرد