ارمغان حجاز
سحرگاهان که روشن شد در و دشت
اقبال لاهوری
سحرگاهان که روشن شد در و دشت
صدا زد مرغی از شاخ نخیلی
فروهل خیمه ای فرزند صحرا
که نتوان زیست بی ذوق رحیلی