ارمغان حجاز
شب این کوه و دشت سینه تابی
اقبال لاهوری
شب این کوه و دشت سینه تابی
نه در وی مرغکی نی موجبی
نگردد روشن از قندیل رهبان
تو میدانی که بایدفتابی