ارمغان حجاز
غم پنهاں که بی گفتن عیان است
اقبال لاهوری
غم پنهاں که بی گفتن عیان است
چو آید بر زبان یک داستان است
رهی پر پیچ و راهی خسته و زار
چراغش مرده و شب درمیان است