ارمغان حجاز
دل من در گشاد چون و چند است
اقبال لاهوری
دل من در گشاد چون و چند است
نگاهش از مه و پروین بلند است
بده ویرانه ئی در دوزخ او را
که این کافر بسی خلوت پسند است