مختارنامه - باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شمارهٔ ۴۹
عطار
جانا ز غم عشق تو جانم خون شد
هر دم ز تو دردی دگرم افزون شد
زان روز که دل جان و جهان خواند ترا
جان بر تو فشاند و از جهان بیرون شد