درباره عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.

نوشته های عطار

دیوان اشعار

منطق‌الطیر

الهی نامه

بلبل نامه

اسرارنامه

خسرونامه

مختارنامه

سی فصل

بیان الارشاد

بی‏سرنامه

هیلاج نامه

مظهر

جوهرالذات

مظهرالعجایب

مصیبت نامه

وصلت نامه

نزهت الاحباب

پندنامه

اشترنامه

تذکرة الأولیاء

اشعار پراکنده