مختارنامه - باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شمارهٔ ۱۱
عطار
تا کی گردی ای دل غمناک به خون
از هستی خویش پاک شو پاک کنون
سی سال ز خویش خاک میکردی باز
دردا که نکردهای سر از خاک برون