مختارنامه - باب هفتم: در بیان آنکه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شمارهٔ ۴۷
عطار
ای بود تو پیوسته بنا بود آخر
تا کی باشی به هیچ خشنود آخر
از هیچ پدید آمدهای اول کار
گرچه همهای، هیچ شوی زود آخر