مختارنامه - باب هفتم: در بیان آنکه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شمارهٔ ۲۰
عطار
جمشید به گلخنی در افتاد و برفت
در فرع کجا مشبهی افتاده است
خورشید به روزنی در افتاد و برفت
چون در نگری حقه تهی افتاده است