مختارنامه - باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

عطار

شمارهٔ ۲۳

عطار
از فوق، ورای آسمان بودم من وز تحت، زمین بیکران بودم من
عمریم جهان باز همی خواند به خویش چون در نگریستم جهان بودم من