مختارنامه - باب پنجاهم: در ختم کتاب
شمارهٔ ۴۴
عطار
زین کژ که به راستی نکو میگردد
ماییم و دلی که خون درو میگردد
ای بس که بگردیم من و چرخ ولیک
من خاک همی گردم و او میگردد