مختارنامه - باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شمارهٔ ۱۰
عطار
ماییم که با ما نبود هیچ روا
چون هیچ نباشد نبود هیچ سزا
تو هیچ مباش تا نباشد هیچت
چون هیچ نباشی نبود هیچ ترا