مختارنامه - باب چهل و هفتم: در معانیی که تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۹۸
عطار
چون شمع ز سوختن دمی دم نزنم
تا دست در آن کمند پر خم نزنم
ور توبه کنم ز عشق تو ننشینم
تا همچو سر زلف تو برهم نزنم