مختارنامه - باب چهل و هفتم: در معانیی که تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۸۱
عطار
ای شمع! برو که سوختن حد من است
مقبول نیی که سوز تو رد من است
تو میسوزی به درد و من مینالم
پس سوز نه برقد تو بر قد من است