مختارنامه - باب چهل و هفتم: در معانیی که تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۵۳
عطار
هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
وز گریه کنارم چو شفق پر خون شد
در عشق کسی درست آید که چو شمع
از پای درآمد و به سر بیرون شد