مختارنامه - باب چهل و ششم: در معانیی که تعلّق به صبح دارد
شمارهٔ ۳۹
عطار
گر صبح شبی واقعهٔ من دیدی
در پرده شدی پردهٔ من ندْریدی
ور دم نزدی یک سخنم نشنیدی
تا حشر دمش فرو شدی ندْمیدی