مختارنامه - باب چهل و ششم: در معانیی که تعلّق به صبح دارد
شمارهٔ ۱
عطار
ای صبح به یک نفس سبق چون بردی
روشن به شب تیره شبیخون بردی
دعوی کردی که صادقم دم دادی
کاذب بودی به خنده بیرون بردی