مختارنامه - باب چهل و پنجم: در معانیی که تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۲۷
عطار
گل گفت: گلابگر چو تابم ببرد
در زیر جلیل غنچه خوابم ببرد
من میشکفم گلابگر میآید
تا بر سر آتش همه آبم ببرد