مختارنامه - باب چهل و پنجم: در معانیی که تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۱۷
عطار
گل گفت که تا روی گشادند مرا
هم بر سر پای سر بدادند مرا
هر چند لطیف عالمم میخوانند
بنگر تو که چه خار نهادند مرا