مختارنامه - باب چهل و پنجم: در معانیی که تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۱۴
عطار
گل گفت که رفتنم یقین افتادست
یک یک ورقم فرا زمین افتادست
از عمر عزیز اگرچه صد برگم من
بی برگ فتادهام، چنین افتادست