مختارنامه - باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۷۷
عطار
چندان که نگاه میکنم هر سوئی
از سبزه بهشت است و ز کوثر جویی
صحرا چو بهشت شد ز دوزخ کم گوی
بنشین به بهشت با بهشتی رویی