مختارنامه - باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۵۷
عطار
صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
خوش باش و بدان که بودنی بود ای دوست
هر سیم که داری به زیان آر که عمر
چون درگذرد نداردت سود ای دوست