مختارنامه - باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۵۶
عطار
چون صبح دمید ودامن شب شد چاک
برخیز و صبوح کن چرائی غمناک
می نوش دمی که صبح بسیار دمد
او روی به ما کرده و ما روی به خاک