مختارنامه - باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۵۲
عطار
گل جلوه همی کند به بستان ای دوست
دریاب چنین وقت گلستان ای دوست
بنشین چو ز هر چه هست برخواهی خاست
روزی دو ز عیشْ داد بستان ای دوست