مختارنامه - باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۱۷
عطار
گر زهد کنی سوز وگدازت ببرد
عجْب آورد و شوق ونیازت ببرد
زنهار به گرد من مگرد ای زاهد
کاین رند قلندر از نمازت ببرد