مختارنامه - باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق
شمارهٔ ۲۱
عطار
دردی که مرا در دل بی درمان است
یک ذره ز دل کم نشود تا جان است
گر درد دل خلق جهان جمع کنند
درد دل من یک شبه صد چندان است