مختارنامه - باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
شمارهٔ ۱۱
عطار
ای شمع چگل! تاتو برفتی ز برم
من کشتهٔ هجر تو چو شمع سحرم
دور از تو چنان شدم که در روی زمین
گر بازآیی باز نیابی اثرم