مختارنامه - باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
شمارهٔ ۱۰
عطار
جان سوخته پای بست آمد بی تو
وز دست شده به دست آمد بی تو
تا خیل خیال تو شبیخون آورد
بر قلب بسی شکست آمد بی تو