مختارنامه - باب چهل و یکم: در صفت بیچارگی عاشق
شمارهٔ ۳۰
عطار
بس قصه که بر خلق شمردم ز غمت
بس قصه که زیر خاک بردم ز غمت
گر شادی تو در غم این مسکین است
تو شاد بزی که من بمردم ز غمت