مختارنامه - باب چهل و یکم: در صفت بیچارگی عاشق
شمارهٔ ۲۸
عطار
جانا! غم تو فکند در کوی مرا
چون گوی روان کرد به هر سوی مرا
گر آه برآرم ازدل پرخونم
خونی بچکد از بن هر موی مرا