مختارنامه - باب چهل و یکم: در صفت بیچارگی عاشق
شمارهٔ ۲۳
عطار
گر دل گویم ز غایت مشتاقی
از دست بشد باده بیار ای ساقی
ور جان گویم در ره تو فانی شد
جان فانی شد کنون تو دانی باقی