مختارنامه - باب چهل و یکم: در صفت بیچارگی عاشق
شمارهٔ ۱۷
عطار
جانا صد ره بمردم از حیرانی
بار دگرم زنده چه میگردانی
چون شرح دهم این همه سرگردانی
گر من بنگویم تو همه میدانی