مختارنامه - باب چهل و یکم: در صفت بیچارگی عاشق
شمارهٔ ۹
عطار
سودای ترا پشت سپه میدارم
اندوه ترا توشهٔ ره میدارم
چون از در اندوه درآمد کارم
دایم در اندوه نگه میدارم