مختارنامه - باب چهل و یکم: در صفت بیچارگی عاشق

عطار

شمارهٔ ۹

عطار
سودای ترا پشت سپه میدارم اندوه ترا توشهٔ ره میدارم
چون از در اندوه درآمد کارم دایم در اندوه نگه میدارم