مختارنامه - باب چهل و یکم: در صفت بیچارگی عاشق
شمارهٔ ۶
عطار
هم بر جانم این همه غم میدانی
هم کشته تنم به صد ستم میدانی
هر وقت بپرسی که چه افتاد ترا
بیچاره و بی کسم تو هم میدانی