مختارنامه - باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
شمارهٔ ۲
عطار
از درد تو ای ماه دل افروز آخر
شب چند آرم چو شمع با روز آخر
دل گرچه بسی بسوخت جز با تو نساخت
ای بی معنی وفا درآموز آخر