مختارنامه - باب چهارم: در معانی که تعلّق به توحید دارد
شمارهٔ ۴۱
عطار
آن روز که آفتاب انجم میریخت
صد عالم پر قطره ز قلزم میریخت
ناگه به کلوخ آدم اندر نگریست
زان وقت ازان کلوخ مردم میریخت