مختارنامه - باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شمارهٔ ۱۶
عطار
آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهست
اما به هزار و به آهسته بهست
در بند در پستهٔ شورانگیزت
کان شوری پسته نیز در بسته بهست