مختارنامه - باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شمارهٔ ۵
عطار
ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
حقا که دریغ دارم از خویشتنت
چون بیخورشید ذره را نتوان دید
بیروی تو در چشم کی آید دهنت